عشق من در سفر عشق خطر باید کرد
سینه را بر سر مقصود سپر باید کرد
از شبو ظلمتو از ظلم نباید ترسید
تا به خورشید فقط ذکر سحر باید کرد
به وصال دل از این راه خبر باید داد
و جهان را هم از هین راز خبر باید کرد
تیغه ی درد اگر از رگ و جان داشت گذر
عاقبت از لبه ی تیغ گذر باید کرد
عشق من در سفر عشق خطر باید کرد
موج در موج اگر شاهد دریا با شی
قطره قطره به دل دوست اثر باید کرد
از سفر جز هنر عشق نباید اموخت
از دل خود به دل دوست سفر باید کرد
عشق من در سفر عشق خطر باید کرد
یار من چرخ به دلخواه نخواهد چرخید
تا بدانی به چه تدبیر هنر باید کرد
فتح این قله ی ازاد به اسانی نیست
عشق من در سفر عشق خطر باید کرد

غريبه وار که آمدي

دلم برايت سوخت

!با کسي آشنا نبودي

اما

اکنون

از تو دلگيرم

که با همه آشنايي و

تنها من

             ! برايت غريبه ام

اين جهان پر از صداي حرکت پاهاي مردمي است

که همچنان که تو را مي بوسند

در ذهن خود طناب دار تو را مي بافند .

تمنای عشق

 آن را كه جفا جوست نمي بايد خواست
سنگين دل و بد خوست نمي بايد خواست
 مارا ز تو غير از توتمنايي نيست
از دوست به جز دوست نمي بايد خواست